در سال  1950 سازمان ملل متحد و شوراي جهاني نابينايان قانون عصاي سفيد را بررسي و تصويب كردند آنها روز 15 اكتبر برابر با  24مهرماه را روز جهاني عصاي سفيد يا روز جهاني ايمني نابينايان اعلام نمودند.

قانون عصاي سفيد تصويري جديد از نابينايان را در جامعه ترسيم مي‌كند و از افراد نابينا مي‌خواهد كه به منظور حمايت از منافع خود از تمام مفاد اين قانون آگاه باشند. در ميان وسايل كمك حركتي نابينايان مي‌توان عصاي سفيد را به عنوان پرچم استقلال آنان قلمداد كرد. البته اين ابزار حركتي سودمند در صورتي از كارايي برخوردار خواهد بود كه نارسايي‌هاي فيزيكي محيط زندگي افراد نابينا تقليل يابديا يا به طور كلي حذف شود. بنابراين علاوه بر توجيه به مسايل عاطفي و احساسي، كمترين هزينه و لحاظ كردن عوامل لازم، ضروري  است زمينه‌اي را براي تردد آسان آنان فراهم سازيم و كمك شاياني به استقلال حركتي نابينايان بكنيم.
 نابينايي هرگز مانع رشد و ترقي نمي‌شود. اگر فرد نابينا خود را باور داشته باشد و بداند كه مي‌تواند با وجود نابينايي به موفقيت‌هاي فراواني نايل شود.
براساس آمارهاي سازمان بهداشت جهاني هر ثانيه يك  نفر  و هر دقيقه يك كودك در جهان نابينا مي‌شود و براساس  آخرين آمار  موجود   37 ميليون نفر نابيناي مطلق و  124 ميليون كم بينا هم اكنون در جهان زندگي مي‌كنند. حدود  60 درصد اختلالات بينايي قابل درمان و  20  درصد آنها قابل پيشگيري هستند  آب مرواريد مهم‌ترين اختلال بينايي است كه علت  48  درصد  اختلالات بينايي نيز مي‌باشد. در كشور ما براساس آمارهاي جهاني پيش‌بيني مي‌شود حدود  400 هزار نفر دچار كم‌بينايي و يا نابينايي باشند اما تاكنون  76  هزار و   707  نفر نابينا  و كم‌بينا در ايران شناسايي شده‌اند.  در صورتي‌كه اختلالات بينايي بخصوص تنبلي چشم به موقع تشخيص داده نشود از سن  8 سالگي به بعد تقريباً  هيچ كاري براي درمان آن نمي‌توان انجام داد و فرد حتماً  نابينا مي‌شود و يا اينكه با اختلالات شديد  بينايي در آينده مواجه خواهد بود. يكي از اساسي‌ترين مشكلات نابينايان مسأ‌له اشتغال است زيرا در ميان آنها تعدادي افراد با تحصيلات بالا وجود دارد كه متأسفانه كارفرمايان از  به‌كارگيري آنها طفره مي‌روند در حالي‌كه نابينايان حق استفاده از كليه امكانات رفاهي معمول در جامعه را دارند و به بهانه نابينا بودن  (درحالي كه آنها هم هزينه بيشتر آدم‌هاي سالم را دارند) از حقوق طبيعي خود محروم بمانند. ارائه وسايل كمك توان‌بخشي مانند عصا، لوح و قلم براي نوشتن و خواندن به خط بريل و ارائه خدمات آموزشي ويژه نابينايان و اقدامات بينايي‌سنجي و درمان‌هاي تخصصي و فوق تخصصي به موقع براي پيشگيري از نابينايي كودكان در آينده از جمله اقدامات مؤثري است كه براي پيشگيري و توان بخشي نابينايان بايد در سرلوحه اقدامات هر دولت و نهادي قرار گيرد.